Gedicht in de nacht

Gedicht in de nacht

Je grijpt naar je pen - je weet waar ik ben
De kleur van de inkt zegt je naam
Je weet waar ik woon - geen telefoon
En niets dat me verraadt aan het raam

Je krijgt me niet te zien en het wachten wordt lang
De stilte van de straat maakt je bang
Kwart over tien maar het heeft geen belang
Dat had je voor jezelf voorzien

Je grijpt je pen - je weet waar ik ben
Je zet je woorden op papier
Je kijkt waar ik blijf - kwart over vijf
Je geeft jezelf nog een kwartier

En je schrijft - en je vergeet - de tijd
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft over schuld - over spijt
En je blijft - en je schrijft - en wacht - een gedicht in de nacht

In het donker portaal doe jij je verhaal
De klok slaat kwart voor acht
In een straat zonder licht maak jij je gedicht
In een stijl door de nacht bedacht

Je lippen bewegen en je ogen zijn dicht
Gesloten voor het ochtendlicht
Voel je de regen op je bleke gezicht
De wijzer gaat naar kwart voor negen

En je schrijft - en je vergeet - de tijd
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft over schuld - over spijt
En je blijft - en je schrijft - en wacht - een gedicht in de nacht

Poème dans la nuit

Tu attrapes ton stylo - tu sais où je suis
La couleur de l'encre dit ton nom
Tu sais où j'habite - pas de coup de téléphone
Et rien qui me trahisse à la fenêtre

Tu n'arrives pas à me voir et l'attente devient longue
La silence de la rue te fait peur
Dix heures et demie, ça n'a pas d'importance
Tu l'avais toi-même prévu

Tu attrapes ton stylo - tu sais où je suis
Tu déposes les mots sur le papier
Tu regardes où je reste - dix heures et demie
Tu te donnes encore un quart d'heure

Et tu écris - et tu oublies - le temps
Et la rue devient un grand et doux tapis
Et tu écris sur la faute - sur le regret
Et tu restes - et tu écris - et attends - un poème dans la nuit

Sur le palier sombre tu écris ton histoire
L'horloge indique huit heures moins le quart
Dans la rue sans lumière tu fais ton poème
Dans un style pensé dans la nuit

Tes lèvres bougent et tes yeux sont clos
Fermés à la lumière du matin
Tu sens la pluie sur ton visage blême
Les aiguilles sont sur neuf heures moins le quart

Et tu écris - et tu oublies - le temps
Et la rue devient un grand et doux tapis
Et tu écris sur la faute - sur le regret
Et tu restes - et tu écris - et attends - un poème dans la nuit

Traduction du néerlandais de Véronique Vranckx